Universidade de Santiago de Compostela (USC)<\/a>, doutor Antonio Salas Ellacuriaga e o Xefe de Servizo de Pediatr\u00eda do Hospital Cl\u00ednico Universitario de Santiago de Compostela e Profesor de Pediatr\u00eda da USC, o doutor Federico Martin\u00f3n Torres, revelan por primeira vez a existencia e a importancia d\u00faas super- contaxiadores a nivel mundial na gran pandemia COVID-19.<\/p>\nNun artigo adiantado como preprint en bioRxiv, os investigadores analizaronn miles de xenomas do coronavirus SARS- CoV-2 causantes da COVID-19. A an\u00e1lise abordou o estudo do xenoma dende distintos \u00e1ngulos e achega importantes novidades en canto \u00e1 variabilidade xen\u00e9tica do coronavirus causante da COVID-19. En palabras de Antonio Salas, \u201cti\u00f1amos claro que para entender o que estaba ocorrendo nesta pandemia primeiro debiamos facer unha reconstruci\u00f3n adecuada do proceso evolutivo que deu lugar ao virus e \u00e1s s\u00faas distintas versi\u00f3ns actuais; unha \u00e1rbore filoxen\u00e9tica que relaciona todos os xenomas dunha maneira precisa e que \u00e9 o alicerce fundamental sobre o que bascula case todo ou demais\u201d. Segundo os autores, esta ser\u00eda a primeira vez que se utilizan os principios de m\u00e1xima parsimonia para identificar as mutaci\u00f3ns concretas que deron lugar \u00e1s distintas cepas do virus. \u201cTrat\u00e1base de aproveitar toda a nosa experiencia no campo da evoluci\u00f3n xen\u00f3mica e levala ao terreo do SARS- CoV-2\u201d.<\/p>\n
Segundo Federico Martin\u00f3n, dixerir toda a informaci\u00f3n que foron capaces de analizar e nun per\u00edodo de tempo tan breve non foi nada f\u00e1cil. \u201c\u00c9 a natureza multidisciplinar do noso grupo e a nosa formaci\u00f3n no \u00e1mbito da infect\u00f3mica o que nos permitiu enfrontarnos a un proxecto destas dimensi\u00f3ns\u201d, engade o doutor Martin\u00f3n. O grupo de investigaci\u00f3n analizou case 5000 xenomas do coronavirus, que en termos de c\u00f3digo xen\u00e9tico do virus supo\u00f1en aproximadamente 150 mill\u00f3ns de letras. Con todo, a principal complicaci\u00f3n do traballo non foi a cantidade de informaci\u00f3n coa que tiveron que lidar, xa que este grupo est\u00e1 afeito a manexar este volume de datos que requiren un gran esforzo bioinform\u00e1tico. O problema computacional v\u00e9n da man doutras an\u00e1lises m\u00e1is propias da xen\u00e9tica evolutiva e para os que se necesitan d\u00edas para obter resultados que logo hai que dixerir e interpretar. Ademais do traballo taxon\u00f3mico realizado cos xenomas do coronavirus, o achado m\u00e1is sorprendente e novo deste estudo \u00e9 demostrar a existencia e o impacto na pandemia de persoas super- contaxiadoras na COVID-19. Ata o momento, a figura do super- contaxiador discutiuse nos medios e dende un punto de vista epidemiol\u00f3xico, pero estes investigadores conseguiron revelar probas da s\u00faa existencia.<\/p>\n
Segundo refire Salas, \u201cdetectamos ducias de xenomas do coronavirus que obedecen indubidablemente ao comportamento de super- contaxiadores e que son os responsables directos de entre un terzo e a metade de todos os contaxios no mundo\u201d. Nalg\u00fans lugares deron lugar ao que os xenetistas denominan tecnicamente como efectos fundadores locais, que se traduciron en brote epid\u00e9micos locais ou nacionais.\u201d<\/p>\n
Martin\u00f3n indica que \u201ceste concepto de super- contaxiadores, s\u00f3 se pode entender coa combinaci\u00f3n deses xenotipos espec\u00edficos do virus con persoas concretas de caracter\u00edsticas concretas, de a\u00ed a importancia de analizar as infecci\u00f3ns desde todas as perspectivas \u00f3micas, o que chamamos infect\u00f3mica.\u201d Este traballo \u00e9 s\u00f3 unha parte dun proxecto moito m\u00e1is ambicioso denominado XENE- COVID (www.gencovid.es), unha aposta do Hospital Cl\u00ednico Universitario de Santiago na investigaci\u00f3n fronte \u00e1 COVID-19 a trav\u00e9s da infect\u00f3mica e dirixida por estes investigadores; un proxecto que integra xen\u00f3mica, transcript\u00f3mica, epixen\u00f3mica, prote\u00f3mica, e inmunolox\u00eda. \u201cTraballamos sen descanso, grazas ao financiamento europeo a trav\u00e9s de macro-proxectos colaborativos, pero con m\u00e1is recursos a\u00ednda poderemos ir m\u00e1is r\u00e1pido, xa que a procura de fondos ocupa unha parte importante do noso tempo\u201d. En palabras do doutor Salas, \u201ceste \u00e9 un paso fundamental para entender o proceso de dispersi\u00f3n do virus; e ser\u00e1 de gran utilidade para tratar de prever e previr futuros brotes e pandemias, xa sexa de coronavirus ou outros pat\u00f3xenos con potencial igualmente letal ou mesmo superior\u201d. Salas engade que, \u201co escenario en Espa\u00f1a \u00e9 un tanto particular no contexto do continente; no noso pa\u00eds entraron as primeiras cepas do virus que afectaron a case toda Europa, pero a maiores, recibimos unha cepa asi\u00e1tica que apenas entrou en ning\u00fan outro pa\u00eds europeo; un super- contaxiador pertencente \u00e1 li\u00f1axe B3a\u201d. O estudo adiantado hoxe \u00e1 comunidade cient\u00edfica discute temas de gran notoriedade. Por unha banda, os investigadores afirman que a variabilidade xen\u00e9tica do coronavirus corresp\u00f3ndese ao esperado por un proceso evolutivo natural; os datos non son compatibles con manipulaci\u00f3ns de laboratorio, baseadas exclusivamente en teor\u00edas \u2018 conspiracionistas\u2019 sen argumento cient\u00edfico. Usando simulaci\u00f3ns te\u00f3ricas que se alimentan da variabilidade xen\u00f3mica observada no coronavirus, o traballo sit\u00faa de maneira precisa a orixe evolutiva m\u00e1is recente de todas as cepas actuais non antes de novembro de 2019. Finalmente, o traballo suxire a posibilidade de que na primeira onda epid\u00e9mica asi\u00e1tica puideron existir moitos m\u00e1is casos que os reportados polas autoridades sanitarias.<\/p>\n
O artigo completo est\u00e1 dispo\u00f1ible en https:\/\/www.biorxiv.org\/content\/10.1101\/2020.05.19.097410v1<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
A investigaci\u00f3n analizou case 5000 xenomas do coronavirus, que en termos de c\u00f3digo xen\u00e9tico do virus supo\u00f1en aproximadamente 150 mill\u00f3ns de letras.<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":4645,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[139,140,152],"class_list":["post-4644","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-noticias","tag-genvip","tag-genpob","tag-genetica"],"publishpress_future_workflow_manual_trigger":{"enabledWorkflows":[]},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.idisantiago.es\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4644","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.idisantiago.es\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.idisantiago.es\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.idisantiago.es\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.idisantiago.es\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4644"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.idisantiago.es\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4644\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5215,"href":"https:\/\/www.idisantiago.es\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4644\/revisions\/5215"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.idisantiago.es\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4645"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.idisantiago.es\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4644"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.idisantiago.es\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4644"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.idisantiago.es\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4644"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}