O traballo mostra que adiantar a extubación non mellora a recuperación funcional, o que permite individualizar a decisión dentro dunha xanela segura.
Santiago de Compostela, 7 de maio de 2026.– Un ensaio clínico publicado na prestixiosa revista JAMA Neurology achega novas evidencias sobre o manexo de pacientes con ictus isquémico tratados mediante trombectomía baixo anestesia xeral, unha estratexia que nos últimos anos se consolidou como preferente pola súa asociación con mellores taxas de reperfusión e mellores resultados clínicos.
Con todo, a pesar destes avances, persistía unha pregunta clave na práctica clínica: cal é o momento óptimo para espertar o paciente —o que en termos médicos se coñece como extubación— tras o procedemento.
O estudo, coordinado desde o Instituto de Investigación Sanitaria de Santiago (IDIS) e o Complexo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela (CHUS), comparou dúas estratexias de extubación dentro das primeiras 12 horas tras a trombectomía: unha precoz (antes de 6 horas) e outra lixeiramente diferida (entre 6 e 12 horas).
Os resultados mostran que non existen diferenzas significativas na recuperación funcional entre ambas as estratexias, o que suxire que a extubación pode realizarse con seguridade dentro deste intervalo temporal.
“Non sempre é mellor facelo inmediatamente”
“En xeral, canto antes se poida espertar o paciente, mellor. Pero non sempre é posible, nin tampouco recomendable facelo de forma inmediata tras o procedemento”, explica o Dr. Manuel Taboada, investigador principal do estudo.
Moitos pacientes chegan ao hospital cun ictus grave, con hemiplexia, baixo nivel de conciencia ou episodios de vómitos, o que aumenta o risco de broncoaspiración e complicacións respiratorias nas horas posteriores. Ademais, o cerebro estivo durante horas cunha perfusión reducida. “Tras unha trombectomía exitosa, o fluxo sanguíneo restablécese, pero a recuperación neurolóxica non é inmediata nin igual en todos os pacientes”, engade.
Durante anos, a idea predominante foi que unha extubación moi precoz —incluso inmediata— podería mellorar a evolución do paciente. Con todo, os resultados deste estudo introducen un matiz importante.
“Moitos pensabamos que canto antes espertásemos o paciente, mellor sería a súa evolución. Pero agora vemos que ‘depende’. Non atopamos beneficios en adiantar a extubación unhas horas se o paciente aínda non está preparado”, sinala o Dr. Taboada.
Unha xanela segura e unha decisión individualizada
A principal mensaxe do estudo é que a extubación debe realizarse dentro das primeiras 12 horas tras a trombectomía, pero sempre adaptada á situación clínica do paciente.
Para unha extubación segura, os expertos destacan a importancia de que o paciente recupere un nivel de conciencia axeitado, manteña estabilidade hemodinámica, presente respiración espontánea eficaz e conserve os reflexos de protección da vía aérea.
“Isto non significa que haxa que atrasar a extubación”, subliña o investigador. “O obxectivo segue sendo realizala canto antes, pero unicamente cando o paciente estea en condicións”.
Unha extubación excesivamente precoz sen cumprir estes criterios pode ter consecuencias negativas. “Se se retira o respirador demasiado pronto nun paciente que aínda non está preparado, pode empeorar a súa evolución e mesmo obrigar a reintubar, o que aumenta o risco de complicacións”, advirte o doutor.
Implicacións para a práctica clínica
Estes achados axudan a cubrir un baleiro relevante no manexo do ictus tras trombectomía, proporcionando unha referencia clara para anestesiólogos, intensivistas e neurólogos. “Máis ca unha cuestión de tempo exacto, a clave está en saber elixir o momento axeitado en cada paciente”, conclúe o Dr. Taboada.
Un traballo multidisciplinar desde o CHUS
A idea do estudo xurdiu no Servizo de Anestesia do CHUS, nun contexto de crecente uso da anestesia xeral na trombectomía e ante a ausencia de recomendacións claras sobre o manexo posterior destes pacientes.
O traballo foi posible grazas á colaboración estreita entre os servizos de Anestesia, Neuroloxía e Neurorradioloxía, reflectindo o enfoque multidisciplinar imprescindible no tratamento do ictus.
Todos os pacientes incluídos no estudo ingresaron tras o procedemento na Unidade de Coidados Intensivos de Anestesia, onde se levou a cabo o seguimento clínico e a implementación do protocolo de extubación.
O ensaio desenvolveuse entre abril de 2023 e xuño de 2025, o que permitiu analizar de forma rigorosa a evolución dos pacientes nunha contorna clínica real.
Os investigadores destacan a participación de máis de 50 médicos no desenvolvemento do estudo, o que permitiu xerar evidencia sólida nunha contorna clínica real. Ademais, queren recoñecer o papel clave do equipo de enfermaría, auxiliares e de todos os profesionais da Unidade de Coidados Intensivos de Anestesia, sen cuxa implicación non sería posible levar a cabo un estudo destas características.
