Un equipo investigador del IDIS y del CHUS evidencia la eficacia de la dexametasona en el tratamiento de pacientes con Covid-19 con insuficiencia respiratoria

11 Abril 2022

Los pacientes hospitalizados con COVID-19 que cursan con insuficiencia respiratoria moderada grave y con necesidad de oxigenoterapia, reducen su empeoramiento clínico (necesidad de intubación, de cuidados Intensivos o muerte) a los 11 días si se les administra dosis altas de dexametasona (20mg/día) en comparación con los pacientes a los que se les administra dosis bajas (6 mg/día). Esta es la principal conclusión del ensayo clínico realizado por un equipo de investigadores del Instituto de Investigación Sanitaria de Santiago (IDIS) y del Complexo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela (CHUS) y, que ha sido publicado en el European Respiratory Journal, la tercera mejor revista del mundo de su área.

El ensayo se ha realizado en el Complexo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela por un equipo multidisciplinar liderado por Manuel Taboada (Anestesiólogo), Nuria Rodríguez (Neumóloga), Pablo Varela (Internista), Teresa Rodríguez (Farmacéutica), y Ana Estany (Metodóloga).

La finalidad del estudio era medir el efecto de dosis altas frente a dosis bajas de dexametasona en pacientes hospitalizados con un cuadro moderado o grave de COVID-19 que necesitaban oxigenoterapia. La dexametasona es un fármaco prescrito para aliviar la inflamación y para tratar ciertos tipos de cáncer, artritis, alergias severas o asma. La Organización Mundial de la Salud (OMS) recomienda dosis bajas de dexametasona (6 mg/día) en pacientes COVID-19 con insuficiencia respiratoria y necesidad de oxigenoterapia. En el estudio realizado en el CHUS, observaron como dosis altas dexametasona (20 mg/día) en pacientes hospitalizados por COVID-19 que necesitaban administración de oxígeno, disminuía el empeoramiento clínico (necesidad de intubación, necesidad de Cuidados Intensivos, o muerte), comparado con las dosis bajas recomendadas por la OMS, sin asociarse a un mayor riesgo de efectos adversos.

Metodología

Para la realización de este ensayo aleatorizado, abierto y controlado, contaron con la participación de pacientes hospitalizados por COVID-19 que presentaban cuadros de neumonía moderada o grave. Los pacientes fueron asignados aleatoriamente para recibir dosis bajas o altas de dexametasona asociado al tratamiento habitual del COVID-19. En total se incluyeron 200 pacientes de una edad media de 64 años, de los que el 62 % fueron hombres. El estudio fue realizado en la planta de Hospitalización del CHUS, participando personal de múltiples especialidades, como Anestesiología, Neumología, Medicina Interna, Urgencias, Farmacia o Medicina Preventiva.

Los resultados del estudio incluyeron tiempo de recuperación, estado clínico de los pacientes tras la aplicación del tratamiento, reacciones adversas a los medicamentos, número de pacientes que necesitaron ventilación mecánica, número de pacientes ingresados en la Unidad de Cuidados Intensivos, número de pacientes dados de alta y mortalidad a los 28 y 60 días tras iniciar el tratamiento.

El 31,4% de los pacientes que recibieron dosis bajas de dexametasona sufrieron empeoramiento clínico durante su ingreso (necesidad de ventilación mecánica, necesidad de ingreso en UCI, o exitus), en comparación con el 16,3% de los que recibieron dosis altas de dexametasona, observándose un importante beneficio con altas dosis de dexametasona, muy similares a las utilizadas en las Unidades de Cuidados Intensivos. A pesar del uso de altas dosis de corticoides, las reacciones adversas fueron similares en los dos grupos estudiados.

Más noticias

O grupo Xenética Psiquiátrica do IDIS descobre patróns xenéticos compartidos e diferenciais entre trastornos mentais mediante unha abordaxe estatística novidosa en psiquiatría

O grupo Xenética Psiquiátrica do IDIS descobre patróns xenéticos compartidos e diferenciais entre trastornos mentais mediante unha abordaxe estatística novidosa en psiquiatría

Este método, guiado polos datos, poderá axudar a mellorar a identificación en etapas iniciais dunha forma máis obxectiva e a comprender a presenza de distintos trastornos nunha mesma persoa

O principal beneficio potencial para clínicos e pacientes é avanzar cara a unha psiquiatría máis personalizada, na que as decisións diagnósticas e terapéuticas poidan adaptarse mellor ás características de cada persoa

ler máis
A investigadora Sonia Eiras recibe o VII Premio Ramiro Carregal de Investigación en Cardioloxía polo seu traballo sobre graxa epicárdica inflamada e anuncia a creación dun grupo multidisciplinar para acelerar a investigación

A investigadora Sonia Eiras recibe o VII Premio Ramiro Carregal de Investigación en Cardioloxía polo seu traballo sobre graxa epicárdica inflamada e anuncia a creación dun grupo multidisciplinar para acelerar a investigación

O traballo premiado afonda no coñecemento dos factores que favorecen a acumulación de graxa epicárdica inflamada para desenvolver métodos diagnósticos sinxelos e accesibles que permitan identificala precozmente e deseñar novas estratexias de prevención e tratamento
Acompañaron a premiada o presidente do Parlamento de Galicia e a alcaldesa de Santiago, ademais do presidente da Fundación Pública Galega IDIS, Ángel Facio e a directora científica do IDIS, M.ª Luz Couce

ler máis